Animal Love

Geçen sene ilk Alf'i aldığımız zaman çok endişelerimiz vardı, acaba kedilerle anlaşır mı, acaba kediler onunla anlaşır mı, birbirlerini öldürürler mi diye kendimizi yiyip bitirmiştik resmen. Uzun bir süre yavaş yavaş alıştırmaya çalıştık ikisini ama meğerse boşuna o kadar uğraşmışız :) 3 ay sonra sanki kardeşlermiş gibi, herkesin kedilerle köpekler anlaşamaz tabusunu yıkıp öyle güzel oyun oymaya başladılar ki hayran kaldık. Artık birbirlerini herkese karşı koruyorlar, koşuşturuyorlar, yemeklerini paylaşıyorlar resmen en iyi arkadaşları oldular birbirlerinin. Buradaki video da bunun kanıtı :)

Sabah.

      Ankara'daydım.hava güzeldi,yeni inmiştim otobüsten,kalabalıktan sıyrılıp yolumu bulmaya çalışıyordum.O'na gelmiştim.benim ilk yalnız ve habersiz yolculuğumdu. Heyecanlıydım.hiç bilmediğim bir şehire daha yeni tanıdığım bir adamın yanına gelmiştim. Herneyse..Elimde küçük kahverengi bir bavul,bindim dolmuşa gittim.seni alırım tansaşın önünden demişti.gelince bekledim. Heralde 1 2 dakika sürdü.dayanamadım.yürümeye başladım eve doğru,bir an önce kavuşmak,öpmek,sıcacık boynuna sarılmak ve hep orada kalmak istiyordum.Karşıdan gelirken gördüm onu,siyah bir eşofman altı,o sevdiğim gri montu,dağınık saçları ve kısık bakışlarıyla paytak paytak geliyordu.İlk defa görüyor gibiydim,kalbimi avuçlarıma aldım yine,hızlandım..Yaklaşınca tenine dokunabilecek kadar,sarıldım konuşmadan,kokusunu içime çektim,evet dedim işte benim olmam gereken yer burası,bu kolların arası.Tuttu elimden,aldı çantamı,yürümeye başladık eve doğru.birer sigara yaktık..Girdik kapıdan sessizce odamıza,sarıldık uyuduk pencereden giren çim kokulu havayla.O sabah,ona aittim..O da bana. Erkeğimdi.abimdi.babamdı.sevgilimdi.aşık olduğum adamdı.Herşeydi yanımda uyurken.Ne güzel bir şey seninle uyumak dedi,sarıldım.Konuşamadım.Konuşsam sesim titrer diye korktum.her zamanki o yılışık gülümsememi bile konduramadım dudaklarıma.Yalındım onun yanında,bendim sadece.O ankara sabahında,ben aşık bir kadındım.

Ankara'm.

3 ocak 2010,yeni yılın ilk günleri daha...hiç karar almadım öyle büyük diye nitelendirilebilecek kadar bu sene.sıradan bir tarih,sıradan bir yıl,daha önceki 19undan farklı olmayan bi periyottu benim için 2010.büyük umutlarım falan da yoktu o zamana kadar tadını alamadığım aşktan.öyle pervasızca,bir anda çıktı karşıma benim erkeğim.o da herkes gibi herkesti.gözüme çarpan bi yanı yoktu ağdalı,üslüplu konuşmaları dışında.değişik bi ADAM demiştim sadece.ondan bahsederken kendime şu çocuk diyemiyordum.şu çocuk değil,şu adamdı o.öyle sıradan bir gece tanıştık biz,sigara zamlarını tartışıyorduk kendi aramızda,sanki bizim için önemli olan başka bir konu yokmuş,derdimiz tasamız o olmuş gibi ölümüne başlıklar açıyorduk forumda.sonra birden pırt diye belirdi ortada,muhabbetin tam göbeğinde.sigara sarmaktan bahsediyordu,makinelerden,çarşaflardan,tütünlerden.böyle abidik gubidik şeyler işte öyle önemli bi yanı yok.ama o söyleyince sanki o zamana kadar hiç keşfedilmemiş,açığa çıkarılmamış büyük bir çözümmüş gibi gözlerim parlamıştı..hemen alıntı yaptım.ama öyle resmi,öyle mesafeliydi ki,hayatımda ilk defa biri bana o nefret ettiğim yavşak tavırlar içine girsin istedim ama o hiç tavrını bozmadı.1 kaç saat sonra,mesaj kutum turuncu ışıklar saçtığında,o yüzden hiç beklemedim o'nun adını görmeyi.kalbim ağzımda değil sanki avucumda atıyordu farkettiğimde.öyle başladık işte biz.çoğu insanın yadırgayan gözlerle '' aaa internette mi tanıştınız siz '' şeklinde ifade ettiği ilişkimizin ilk kıvılcımıydı 3 ocak.herkes gibi değildi,şaşırmıştım bana '' msn varsa geçebilir miyiz? '' diye ifade edilen aslında abazayım ben demenin medeni yolu olan o cümleyi söylememesine.daha sonra 2 yıldır maddi ya da manevi hiç ilişki yaşamamış olduğunu öğrendiğimde inanamamıştım.konuştuk,konuştuk,konuştuk...bütün hayatım sanki o turuncu pırıltıya bağlıymış gibi şaşı oluşumu hatırlıyorum.gözüm kulağım aklım bütün hücrelerim ondan gelicek 3 4 cümleye odaklanmıştı.o ise bu isteği perçinlercesine mesafesini koruyor,hala o ağdalı konuşmasından taviz vermiyordu.ilk defa hiç görmediğim bi adamdan hoşlanıyordum kendime bile açık etmekten korkarcasına.sonra bir gün şiir sevmediğimi söyledim ona.1 kaç hafta önce,onun yolladığı şiirleri ...'mun yolladığı şiirler olarak klasörlediğimi görünce gülmüştü,utanmıştım.evet...şiirler yolladı bana,sanki ruhumu okumuş gibi,somut şiirler...bizim gibi insanları,bizim gibi hayatları,aşkları anlatan şiirler.ben şiiri de onunla sevdim.ama yetmedi işte,bakmayın böyle görmeden sevdim palavralarıma,görmek istedim,nasıl bir yüzü vardan ziyade,nasıl gülüyor,nasıl çatıyor kaşlarını'ydı benimki.merak ediyordum,konuşurken nasıl olduğunu yüzünün.gördüm..erkeğim oldu sonra.gece yatağıma,gün ışırken okuluma götürdüğüm,televizyon izlerken koynunda yattığım,hayali erkeğimdi.görmeyi sadece günlerce bekledim ama hissetmeyi aylarca.nasıl dayandım bir de bana sorun.hep istedim onu.içim yandı,tenim yandı.ilk yanıma oturduğundaysa ellerim alev aldı sanki.ilk adımı ben attım evet.utanmadan,çekinmeden,ben öptüm yanaklarından.Rahatlamıştım..sevmiştim..aşık olmuştum.o günden bu yana tam 40 gün geçti.şimdi özlüyorum onu,ama ilk defa huzurla bekliyorum birini.benim olduğunu bilerek gönderiyorum evine.güveniyorum bedenimi emanet edercesine.dua ediyorum.ben seninim diyorum..

Nedir aşk?

Çok duyuyorum çok..aşığım,aşıksın,bak onlar aşık,bilmem kim bilmem kime aşıkmış...bırakın arkadaşım şu kelimeyi.bir huzur verin.balıklama atlamayın her duyduğunuzda.her şeyi yormayın,bağlamayın aşka.hem ne zamandan beri bu kadar kolay oldu ağzımızdan çıkması?ne zaman karar verdik promosyon şampuan gibi bol keseden harcamaya?nedir abi aşk?nedir yani kimsenin dilinden düşürmediği,önüne çıkan her götü boklu için kullandığı o 3 harf?

Bakmayın böyle söylediğime,benimki biraz da kendime sinirimden.hiç istemediğim,zayıflık olarak gördüğüm halde kendimi bağlı hissetmeme bir adama.sanki çok gerekliymiş gibi ağzının içine bakmama ne söylüyo diye.rüyalarımda görmeme.pılımı pırtımı toplayıp gitmeme.bu aptal babavari güvenime.herkesten ölümüne sakladığım düşüncelerimi hafif serin bir akşamda gayet romantik müziklerle ona açmama..ve bunlara rağmen ben aşığım diye söyleyememe.o kadar gönlü bol,lafı bol olamayışıma..

Aşığım demek kolay değil azizim.aşığım demek sadece ağızdan çıkan öyle sıradan bir kelime değil yani.çok büyük sorumluluk.kullanmasın öyle her önüne gelen.ya da benim gibi düşünen azınlık için farklı bi kelime türetsinler.toş mesela,ne bileyim.öyle yerlerde sürünmesin,sadece biz bilelim.söylediğimizde yüreğimizi titretelim.hı,olmaz mı?